بحران کشاورزی و ناتمام‌ماندن بزرگترین پروژه آبیاری بارانی ایران

این در حالی است که به گفته یکی از کارشناسان کشاورزی، در صورتی که این مزارع از سیستم نوین آبیاری بارانی بهره‌مند شود، می‌توان از هر هکتار، حدود 5/5 تن گندم برداشت کرد.

یکی از کشاورزان به خبرنگار ما گفت: در این منطقه، برداشت گندم تا اواخر اردیبهشت ماه پایان می‌‌یابد و در صورت وجود منابع آبی کافی، کشاورزان می‌توانند پس از برداشت گندم، به کاشت ذرت هم بپردازند.

بنا بر این گزارش، تاکنون برای این پروژه آبیاری که اجرای آن از سال 81 آغاز شده، بیش از سی میلیارد تومان هزینه شده و با تخصیص ده میلیارد تومان دیگر، این طرح آماده بهره‌برداری می‌شود، اما به علت عدم تخصیص منابع، در صورت تأمین برق مورد نیاز، تنها دو پنجم مزارع یادشده در سال زراعی آینده، تحت پوشش آبیاری بارانی قرار می‌گیرد که با احتساب اختلاف چهار تن در هر هکتار، حدود سیزده هزار تن افت محصول خواهیم داشت و اگر همانند امسال با پدیده خشکسالی نیز روبه‌رو شویم، علاوه بر خسارت هنگفت بر سیصد خانوار ساکن در منطقه، حدود 27 هزار تن نیز از ظرفیت تولید گندم در کشور کاسته خواهد شد.

این در حالی است که هم آب مورد نیاز برای آبیاری در سدهای ساخته‌شده ذخیره شد و هم عملیات تأسیساتی توسط کشاورزان در مزارع به پایان رسیده است و تنها به دلیل هماهنگ نبودن در تأمین برق و تأمین نشدن اعتبار برای احداث ایستگاه‌های پمپاژ ناحیه‌های 3 و 4 پروژه قابل بهره‌برداری نیست.

این گزارش می‌افزاید: هرچند عملیات برق‌رسانی در منطقه در حال انجام است، اما هنوز از چهار پمپ در نظر گرفته شده، دو پمپ نصب نشده و این در حالی است که این پروژه باید اواخر سال 84 به بهره‌برداری می‌رسید.

نظرات کاربران:
لازم به یاد آوری است که ذرت یکی از محصولات آب بر است که در کشور کم آبی مثل ایران بهتر است به فکر کاشت محصولات دیگر برای تناوب کشت بود
جالب است بدانید در دشت شرق گرگر شوشتر آثاری با قدمت چند هزار سال با هدف آبخیزداری و بهره برداری بهینه از منابع موجود کشف که نشان تلاش نیاکان برای بهره برداری از این خاک حاصلخیز است اما امروزه تمامی این دشت بصورت دیم کشت شده و هر چند سال در صورت عدم بروز خشکسالی کشاورزان قادر به برداشت گندم می شوند!
تلاشهای دولتهای قبلی و فعلی قابل تقدیر است اما این هم اشتباه است که تولید محصولاتی را که وابسته به اوضاع جوی هستند خود کفا اعلام کنیم و در بوق و کرنا هم بکنیم که ما صادرکننده گندم هستیم و به محض کمی تغییر در اوضاع جوی با شرمندگی دوباره واردکننده شویم و در واقع دستمان را برای کشورهای صادرکننده رو کنیم. بهتر نیست که میزان تولید محصولات استراتزیک را محرمانه تلقی کنیم و به تجار هفت خط خارجی گرا ندهیم؟ خوب اگر خودکفا هم شدیم که چه بهتر.
متأسفانه پروژه های مشابه این طرح درکشور بسیار زیاد هستند که بلاتکلیف بوده وجهت تکمیل آنها اقدامی نمیشود نمونه ای از این پروژه سد سبلان و کانالهای هدایت کننده آب آن در شهرستان مشگین شهر است که بیش از پنج سال است راکد مانده ومنطقه وسیعی از نعمت آب کشاورزی محروم مانده است .
جای تاسف است نه تنها درگندم که در بسیاری از محصولات مانند جو ذرت برنج دانه های روغنی و...هیچ افق روشنی وجود ندارد .در ضمن زمانی که پروژه 3000هکتاری آبیاری تحت فشاردیمه رامهرم که با صرف هزینه های میلیاردی که از سال81 شروع شده و در حال نابودی است بپایان رسید بقیه طرحها هم به پایان می پذیرد
با سلام
جناب وزیر همواره ادعا مینمود که خودکفایی گندم مدیون بکارگیری تکنولوژی، بذور اصلاح شده و... بوده و نقش مهم نزولات فراوان آسمانی در سالهای گذشته را منکر میشدند. امسال با توجه به کمبود باران کشور تبدیل به وارد کننده گندم شده و پایدار نبودن خودکفایی در گندم آشکار میشود. همچنین هیچ کدام از وعده ها مبنی بر خودکفایی در تولید برنج، دانه روغنی جامه عمل نپوشیده است.
باسلام، تا آنجا که خبردارم چند روز دیگر یک نمایشگاه بین المللی ویژه آب در اسپانیا برگزار خواهد شد و بسیاری از کشورهای جهان در آن شرکت دارند به جز ایران که ظاهراٌ مشکلی در خصوص آب نداشته لذا در آن شرکت نمیکند!!؟؟
در حالیکه در چین یک پل به طول 36 کیلومتر در 4 سال ساخته و بهره برداری میشود . پروزه ای که کارهای ساختمانی آن شاید معادل 2% آن پل باشد بعد از پنج سال 85% پیشرفت داشته است.چه کسانی مسئول هستند؟دلایل تاخیر چیست؟ با اهمال کاران چه برخوردی بایدانجام داد ؟چینیها چکار میکنند که کارشان با این سرعت پیش میرود؟جواب این آخری ساده است: آنها برنامه دارند.طرحهایشان را جدی میگیرند .اتمام اقتصادی طرح برایشان مهم است .پاسخگوی اعمالشان هستند.منافع ملی را در نظر میگیرند و...
بنده به عنوان کارشناس بخش آب و خاک باید به عرض برسانم تنها هشت درصد از اراضی آبی کشور تحت سیستمهای نوین آبیاری قرار دارد که با توجه به خشکسالیهای چندین ساله و کلا" خشک بودن کشور و داشتن متوسط بارندگی 250میلیمتر. سطح بسیار ناچیزی تحت سیستمهای نوین آبیاری قرار دارد در حالی که کشورهای با متوسط بارندگی بیشتر سطوح بسیار بیشتری تحت سیستمهای نوین آبیاری دارند جا دارد مسئولین محترم از این رخوت و خمودگی بیرون آمده وفرمایش مقام معظم رهبری را که شیراز در خصوص خشکسالی بیان فرمودند آویزه گوش قرار داده و فکر و عمل اساسی در خصوص بالا بردن راندمان آب کشاورزی نماینددر یک تحلیل کارشناسی چنانچه اراضی آبی کشور به سیستمهای آبیاری نوین تجهیز شود وحداقل راندمان آب در بخش کشاورزی به هفتاد درصد برسد پتانسیل تولیدات کشاورزی به دو برابر خواهد رسید و کشور توانایی تاءمین مواد غذایی دو برابر جمعیت کنونی را خواهد داشت .
متاءسفانه کمترین کار در خصوص توسعه سیستمهای آبیاری تحت فشار انجام شده و با توجه به اینکه در اکثر استانها مدیران آب وخاک که متولی توسعه سیستمهای آبیاری نوین میباشند غیر تخصصی بوده و الفبای آب و خاک را نمیدانند انتظاری جز این نمیباشد. کارشناس شرکت مجری آبیاری نوین

منبع (+)

/ 0 نظر / 2 بازدید