یاری­ام ده تا در زمره عاشقان در آیم

که گرچه عشق، آدمی خوار است،

اما آنکه بی عشق به سر برد، خوار است.

 

دستم بگیر تا سرمست و گرم عشق باشم،

اما خاموش و بی خروش

و شکسته عشق باشم،

چون تویی مایه تسلای دلشکستگان.

 

پس مرا سوختنی عطا کن

تا در آتش آن از من هیچ نماند،

که کشته عشق، از این فنا شدن شاد است

و سوخته عشق، از این خودسوزی، آباد است.