در عبوری جانانه از آن شب رویایی، درختی با قامتی متواضع در بالاپوشی سبز آرام نگاه می‌کند.  در کنارش لحظه‌ها از من می‌گریزند و شادی‌ها در پیمانه جانم سرازیر می‌شوند تو گویی ستاره‌ها چون میوه بر آسمان دلم می‌نشاند درختی با میوه‌هایی شگرف                          در آسمان دل‌ها امید می‌کارد تا فردا در ما ریشه کند.

                                                                                         (ولی پور)