مطابق ماده 84 قانون برنامه چهارم توسعه جمهوری اسلامی ایران، دولت موظف است به منظور نهادینه کردن مدیریت، سیاستگذاری، ارزشیابی و هماهنگی مسائل مرتبط با امنیت غذا و تغذیه در کشور، تأمین سبد مطلوب غذایی و گسترش سلامت همگانی در کشور اقدامات ذیل را به عمل آورد؛  تشکیل "شورایعالی سلامت و امنیت غذایی" با ادغام "شورای غذا و تغذیه" و "شورایعالی سلامت"؛ تهیه و اجرای برنامه­های آموزشی لازم به منظور ارتقاء فرهنگ و سواد تغذیه­ای؛ تهیه و اجرای برنامه­های ایمنی غذا و کاهش ضایعات مواد غذایی از تولید به مصرف؛ ارتقاء سلامت و ایمنی مواد غذایی در کلیه مراحل از تولید تا مصرف؛ حفاظت از منابع آب و خاک و بهره­برداری مناسب از آنها در جهت تأمین مواد غذایی؛ تولید، نگهداری، حمل و مصرف مناسب کود، سموم و آلاینده­های محیطی جهت مراقبت از سلامت آب آشامیدنی و غذا؛ اقدامات لازم برای بهبود شیوه زندگی مردم با هدف پیشگیری از عوامل خطرساز سلامت

بر این اساس و در ادامه سیاست­های برنامه­های توسعه دوم و سوم، و سند چشم­انداز جمهوری اسلامی ایران در افق 1404 هجری شمسی، وزارت جهاد کشاورزی اقدامات و فعالیت­های متعددی در جهت توسعه کشاورزی پایدار با رعایت مسائل زیست محیطی و تقلیل مصرف سموم و کودهای شیمیایی انجام داده است که از جمله مهمترین آنها می­توان به تشکیل "شورایعالی سیاستگذاری کاهش مصرف سموم و کودهای شیمیایی در کشاورزی" در دی­ماه 1373، حضور فعال در تدوین استانداردهای بین المللی، حضور فعال در شوراها و نهادهای تصمیم­گیری مرتبط با ایمنی و امنیت غذا و برنامه ریزی در خصوص تولید محصولات ارگانیک و پروبیوتیک­ها اشاره کرد.

البته لازم به ذکر است که در حال حاضر حدود 97 درصد تولیدات کشاورزی مربوط به بخش غیر دولتی است و عملاً وزارت جهاد کشاورزی به عنوان تولید کننده در این بخش نقش عمده­اي ندارد و صرفاً از طریق توسعه زیر­ساخت­ها و توجه به گسترش تحقیقات، آموزش و ترویج انجام وظیفه می­کند.  بنابراین ایفای نقشی کارآمد در این عرصه، مستلزم به­کارگیری نیروی انسانی مجرب و تخصیص اعتبارات دولتی به ساخت زیربناها، گسترش تحقیقات، توسعه برنامه­های آموزشی و ترویج یافته­های تحقیقاتی در زمینه راه­های تأمین ایمنی مواد غذایی در تمامی زیر­بخش­های مربوطه است که این امر به خصوص در سال­های اخیر با فراز و نشیب­ها و چالش­های جدی روبرو بوده است.