به آرامي آغاز به مردن مي‌کني/ اگر سفر نکني/ اگر چيزي نخواني،
اگر به اصوات زندگي گوش ندهي/ اگر از خودت قدرداني نکني. 

به آرامي آغاز به مردن مي‌کني/ زمانيکه خودباوري را در خودت بکشي/ وقتي نگذاري ديگران به تو کمک کنند.

به آرامي آغاز به مردن مي‌کني/ اگر برده عادات خود شوي/ اگر هميشه از يک راه تکراري بروي...

اگر روزمره‌گي را تغيير ندهي/ اگر رنگ‌هاي متفاوت به تن نکني/ يا اگر با افراد ناشناس صحبت نکني.

تو به آرامي آغاز به مردن مي‌کني/ اگر از شور و حرارت/ از احساسات سرکش/ و از چيزهايي که چشمانت را به درخشش وا مي‌دارند/ و ضربان قلبت را تندتر مي‌کنند/ دوري کني...

تو به آرامي آغاز به مردن مي‌کني/ اگر هنگاميکه با شغلت، يا عشقت شاد نيستي، آنرا عوض نکني/ اگر براي مطمئن در نامطمئن خطر نکني/ اگر وراي روياها نروي/ اگر به خودت اجازه ندهي/ که حداقل يکبار در تمام زندگيت/ وراي مصلحت انديشي بروي....

امروز زندگي را آغاز کن!

امروز مخاطره کن!

امروز کاري بکن!

نگذار که به آرامي بميري...

شادي را فراموش نکن!

شعري از پابلو نرودا شاعر شيليائي