من هرگز غم­های بزرگ دلم را با شادمانی­های کوچک مردم عوض نمی­کنم.  من هرگز نمی­گذارم اشک­هایی

 که غم از هر پاره­ام بر گونه­هایم جاری می­سازد، به خنده بدل شوند.  ای کاش زندگیم برای همیشه اشکی و

 لبخندی باقی بماند.                                                                                   (جبران خلیل جبران)