عجیبه. نمی­دونم چرا دوست­های صمیمیم یا مهاجرت کردند بلاد خارجه (عمدتاً بلاد کفر!) یا دارن مهاجرت می­کنند.  احساس جالبی نیست. به سختی به کسی دل می­بندی، صمیمی میشی و مجبور میشی با کلی خاطره بدرقه­شون کنی. می­دونی که احتمالاً حداقل تا چهار پنج سال دیگه و گاهی وقت­ها تا آخر عمر دیگه نمی­بینیشون! رابطتتون میشه ایمیل و off های یاهو مسنجر و گذر ایام رو از روی عکس­هایی که براتون می­فرستند متوجه میشید. دوست­های صمیمی­تون ازدواج می­کنند، بچه­دار میشن، سر کار میرن و اینو فقط میتونین از روی آدم­های جدیدی که وارد عکسهاشون میشوند احساس کنید!! دلم برای دوست­هام تنگ شده. این روزها از دوست­های صمیمیم فقط یکی دو نفر ایران موندند. چرا اینجوریه؟