برای فردا

وبلاگ برای فردا گزارشی است به نسل آینده ایران زمین. سندی است از تلاشهای نسل امروز برای ساختن فردایی بهتر

مادر

مادر ای کلمه محبوب؛ مادر ای تمام هستی من خلاصه شده در نگاه مهربان تو؛ مادر ای تمام زندگی من؛ ای کاش می­توانستم تمام هستی­ام را، تمام زندگی­ام را که قلب شکسته­ام هست، با میل از سینه بیرون می­آوردم و تقدیم تو می­کردم.

مادر سوگند به گیسوان بلندت، سوگند به چشمان زیبایت، به قامت خمیده در غم و اندوهت و به دستان مهربانت که هر صبح بامدادان گره­ها را بر تار قالی می­نشاند تا هزار نقش را بر آن بیافریند، سوگند که تو را به صف صندلیهای آرزوهایت خواهم نشاند. چشمانم همیشه قامت شکستة تو را که در مقابل دار قالی می­نشیند و در تک تک گره­ها، آرزوها را جستجو می­کند نظاره­گر است و نگاه حسرتی که در جای جای خانه می­اندازی، دستانت که دلسوازنه بر موهای فرزندانت شانه می زند و زمزمه غمگینی که زیر لب داری، می­شنوم.

مادر دوستت دارم. هنوز هم در کنج خلوت تنهائیهایم به صدای قدمهای تو گوش می­دهم و در گوشة افکارم به رژة آرزوهایت می­نگرم و تو را می­ستایم؛ تو ای تمام آمال و آرزوهای من. تو ای فرشتة زیبای حقیقت من. مادر در صورت تکیده و شکستة تو حقیقتها را می­شود دید، در میان همة آن چین و چروکهایی که تحفة سیلی روزگار است، شکفتن شکوفه­ها را حتی به هنگام خزان هم می­شود، دید.

(فاطمه ولی پور)