برای فردا

وبلاگ برای فردا گزارشی است به نسل آینده ایران زمین. سندی است از تلاشهای نسل امروز برای ساختن فردایی بهتر

بی تاب

وای بر من که نه تاب بار گران دوری از تو را دارم و نه تاب نگاه مهربان تو را.

وای بر من که نه تاب دل بی تمنای تو را دارم و نه تاب دل بی تاب خویش.

آتشی بر جان من است که هم چون شمع می بارم و هم چون پروانه می سوزم.

سوختة عشقم و تو از این سوختن بی خبر و من از این خود سوزی آباد.

تو آن دریایی، آن اقیانوس، گه آرام و گه پر تلاطم و من آن ساحل سیلی خورده.

تو آن کوهی، استوار و پا بر جا و من این زمین هموارم، چشم به اوج دوخته.

تو آن تکه ابری آبستن باران و من این کویر لم یزرع و تشنه.

تو آن خورشیدی و من ستاره ای کم نور، ستاره کجا با خورشید یکجا نشیند؟

مرا به تو نازیدن خوش­تر از نازیدن به هر آنچه بدان رنگ تعلق گیرد.

پس گوشة چشم لطف تو دوای خمار مستی من باشد و نگاه عاشق تو شراب جام هستی من.

(فاطمه ولی پور)

                                                                                                            

  

نویسنده : برای فردا ; ساعت ۱٢:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۳/٢٧
تگ ها :
comment نظرات ()