برای فردا

وبلاگ برای فردا گزارشی است به نسل آینده ایران زمین. سندی است از تلاشهای نسل امروز برای ساختن فردایی بهتر

کارخانه آدم سازی

اولین روزی که برای ثبت نام رفتم دانشگاه، یک کارت دانشجویی دادند دستم.  کارت چندان جذابی نبود!  یک تکه مقوای سفید نازک بی­کیفیت، به اندازه یک نون تافتون.  فونت نوشته­های رویش هم مثل فونت ماشین تایپ­های Brother قدیمی بود و البته واقعاً هم با ماشین تایپ دستی پرش می­کردند.  این کارت طوری بود که برای انتخاب واحد هر ترم پشتش رو مهر می­زدند، بنابراین نمیشد کارت رو پرس کرد.  هر چند مردم خلاق ایرانی برای این هم یک راه حل پیدا کرده بودند.  یک زیراکسی کنار انستیتو بود که تخصصش پرس کردن کارت­های شهید بهشتی شده بود!  روی کارت رو کامل پرس می­کرد و پلاستیک پشت کارت رو به صورت قاب عکس در می­آورد که موقع پرس کردن وسط کارت خالی بمونه.  بگذریم.  گوشه سمت راست و بالای این کارت، یک جمله از امام خمینی (ره) نوشته بود؛ "دانشگاه باید کارخانه آدم سازی باشد."  نمی­دونم چرا ولی من همیشه از خوندن این جمله خندم می­گرفت.  یاد دم و دستگاه پروفسور بالتازار می­افتادم!!!  سال­ها گذشت و موقع فارغ­التحصیلی وقتی برای آخرین بار داشتم به کارتم نگاه می­کردم، پیش خودم می­گفتم:  کاش دانشگاه کارخانه آدم سازی بود!

  
نویسنده : برای فردا ; ساعت ۱:۱٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۳/۱٥
تگ ها :
comment نظرات ()