خدایا!

یاری­ام ده تا به جای آن که با پای خود عالمی بپیمایم،

با پای دل در جهان وجودم بگردم و آن را بشناسم.

تا هر بامداد از شربت عشق تو بنوشم

و جز کلام عشق بر زبان نرانم.

 

دستگیرم شو تا هیچگاه تو یگانه­ترین یار را از یاد نبرم

و در آستان مبارکت خود را از یاد ببرم.

 

پس مرا آن سبک­روحی عطا کن

که کار دنیا را جز بازی نینگارم

و در این بازی، به خرسندی و سرور

و نه سرسختی و غرور، سهیم باشم.