ای دوست غمگین من، اگر می­توانستی ببینی که بخت بد که شکست تو در زندگیت بوده، همان نیرویی است که قلبت را روشن می­کند، روحت را از مغاک تمسخر بیرون می­آورد و تا عرش احترام بالا می­برد، آنگاه رضا به داده می­دادی و آن را میراثی می­دانستی که تعلیمت می­دهد و آگاهت می­کند.

(جبران خلیل جبران)