در هفت آسمان جو نداری ستاره ای
 ای دل کجا روی که بود راه چاره ای
 حالی نماند تا بزنی فالی ای رفیق
 خیالی کجاست تا بکنی استخاره ای
هر پاره ی دلم لب زخمی ست خون فشان
 جز خون چه می رود ز دل پاره پاره ای
از موج خیز حادثه ها مأمنی نماند
 کشتی کجا برم به امید کناره ای
 دیدار دلفروز تو عمر دوباره بود
 اینک شب جدایی و مرگ دوباره ای
از چین ابروی تو دلم شور می زند
 کاین تیغ کج به خون که دارد اشاره ای
 گر نیست تاب سوختنت گرد ما مگرد
 کآتش زند به خرمن هستی شراره ای
 در بحر ما هر اینه جز بیم غرق نیست
آن به کزین میانه بگیری کناره ای
ای ابر غم ببار و دل از گریه باز کن
 ماییم و سرگذشت شب بی ستاره ای

(هوشنگ ابتهاج)