بیشترین مساله­ای که در مشهد به چشم می­خوره وضع وحشتناکه رانندگی مشهدی­ها است!! خیلی بد رانندگی می­کنند.  و به شدت بوق می­زنند!! هر فعالیتی می­خواهند بکنند با یک بوق همراهه! می­خوان بپیچند، بوق می­زنند! می­خوان پارک کنند، بوق می­زنند! می­خوان دور بزنند، بوق می­زنند! دارند راه می­روند، الکی بوق می­زنند! سرسام آوره!! تازه نکته جالبش اینه که به این شیوه عادت هم کردند.  مثلاً وقتی می­خواهند از یک کنار گذر وارد مسیر اصلی بشوند، خدای نکرده تو آیینه و اینها نگاه نمی­کنند، می­آن، می­آن، می­آن، اونقدر می­آن تا صدای بوق بشوند!!  روی خط کشی کف خیابون­ها، نزدیک چراغ قرمزها از این برجستگی­ها گذاشتند که وقتی لاستیک ماشین از روش رد میشه راننده عزیز متوجه بشه! که البته راننده عزیز هم متوجه نمیشه!!  تو خیابون خسروی یک سری مانع کوتاه شبیه سرعتگیر در امتداد خط وسط خیابون نصب کردند که مثلاً جدول­کشی شده باشه، در کمال تعجب می­بینین که از روی این موانع دور می­زنند و می­روند!! خلاصه آشفته بازاریه وضع رانندگی در مشهد، از کرج هم بدتره!!

 

یک نکته جالب و خنده­دار در مشهد تابلوهای راهنمایی رانندگی خاص این شهره!! مثلاً یک تابلوی بزرگ آبی در اکثر نقاط شهر بود که نوشته بود لطفاً بین خطوط رانندگی کنید! و یک عکس هم زیرش کشیده بود که سه چهار ردیف خط کشی بود و ماشین­ها رو کشیده بود که نشون بده منظور از بین خطوط کجاست!!!