امسال ظاهراً تبریک گفتن سال نو یک خرده زودتر از هر سال شروع شده.  از یک هفته پیش من کلی ایمیل تبریک سال نو داشتم.

روز چهارشنبه عصر داشتم خداحافظی می­کردم که مسئول دفتر مدیرمون از تو راهرو صدام کردند که میشه یک دقیقه بیاین؟ رفتم دیدم باز آقای رئیس بزرگ! کلی سلیقه به خرج دادند و کارت تبریک سال نو برای همه مؤسسه تهیه شده است.  کارت زیبایی بود با نقش پادشاهان هخامنشی و یک متن که با شعارهای تخصصی! آغاز می­شد.  دست آقای رئیسمون و کلیه دست­اندرکاران درد نکنه.  با این شلوغ پلوغی­های شب عید وقت گذاشتن و متن نوشتن و تک تک کارت­ها رو امضا کردن و ... همت می­خواد.  متن تبریک این بود:

                                                    به نام هستی بخش

کشاورزی پایدار

                            افزایش بهره­وری

                                                    دانش مهندسی کشاورزی

سرکار خانم....

 

     در سال جدید پایداری توأم با افزایش بهره­وری در همه شئون را برای سرکارعالی و خانواده ارجمند که به ارتقاء دانش مهندسی کشاورزی کمک می­نمائید، آرزو داشته و ایام نوروز را از طرف خانواده تحقیقات فنی و مهندسی شادباش و تبریک عرض می­نمایم.

                                                                                      ............

                                                                             ................................ 

داخل پاکت برای هر کس یک فیش واریزی هم بود که مبلغش فرق می­کرد مال من ۱۰۰ هزار تومان بود.  البته نمی­دونم اسمش عیدی است یا پاداش؟ بالاش که نوشته بود اضافه کار ما که از این قانون­ها و تبصره­های امور مالی سر در نمی­آریم ولی گویا باید این­جوری پرداخت کنند. 

در ادارات دولتی همیشه آخر سال که می­شه این ماجرای عیدی دادن رئیس­ها به نورچشمی­ها و اطرافیان و مدیران که با اسامی مختلفی از جمله توپاکتی، پاداش، عیدی، اضافه کار، جبران زحمات و ... ارائه می­شوند، مبحث جنجال برانگیزیه.  و ظاهراً هر چه اداره سنتی­تر و با سابقه­تر باشه، یا مدیر قدیمی­تر باشه، یا آقای مدیر ضعف شخصیتی داشته باشند و علاقه خاصی به پاچه­خواران داشته باشند این مسأله شدت بیشتری داره.  من در همین مجموعه وزارتخانه مؤسسه­ای رو می­شناسم که معروفه به اینکه باید همه کارمندان برای عرض تبریک عید خدمت رئیس بزرگ برسند و ایشون فقط به کسایی که به دست بوسشون بروند عیدی (لابد از جیب مبارک!) عنایت می­کنند.  خوشبختانه مؤسسه ما هنوز نوپا است و خیلی وارد این هزار تو نشده است.  همکارامون در سطوح بالای جامعه هستند و خیلی وقت­ها عملاً با بی­تفاوتی هوشمندانه یا برخوردهای اصلاحی جلوی کجروی رو می­گیرند.  رئیسمون هم انصافاً آدم خوبی هستند درسته که مثل همه رئیس­ها از اینکه ازشون انتقاد کنند ناراحت می­شوند و بعد پدر منتقد ارجمند رو در می­آورند ، یا اینکه مثل اکثر رئیس­ها از اینکه ازشون تعریف کنند خوشحال می­شوند ولی در کل رئیس خوبی هستند و ما که ازشون خیلی راضی هستیم. (یکی هم نیست مراتب پاچه­خواری ما رو به سمعشون برسونه )