امروز یکی از همکارامون که 8-9 ماه پیش رفته بود کانادا  آمده بود موسسه، از رفتن به کانادا خیلی راضی بود.  خوشبختانه خودش و خانمش هر دو کار مناسبی پیدا کرده بودند و بعد از 5 سال انتظار برای رفتن به کانادا توانسته بودند زندگی خوبی در آنجا فراهم کنند.  از اینکه راضی و خوشحالند ما هم خیلی خوشحال شدیم.  اما آدم تو دلش غمگین هم میشه که چرا جوانهای ما بعد از اینکه این همه دولت خرجشون می کنه مجبور می شن از ایران برن.  قبلاً  من هر چی می شنیدم بحث فرار نخبگان بود موضوعی که یکی دو ماهه به شدت ناراحتم کرده فرار خبرگانه!  وحشتناک شده این جریان فرار نخبگان و خبرگان.  از دوستای همکلاسیم خیلی هاشون رفتند خارج.  در دوره فوق لیسانس ما 4 نفر خانم بودیم از این چهار نفر فقط من ایران موندم.  از دوستای دبیرستانیم فکر می کنم بیشتر از 70-80 درصدشون رفتند و  تازگیها که استادهای دانشگاهمون دارن می رن .  شاید هنوز آثار رفتن اینها خیلی مشخص نباشه  اما نمی دونم واقعاً 10-20 سال دیگه چه می خواهیم بکنیم؟!  تصورش هم وحشتناکه!