ما به خاطر بسیاری از اشتباهاتمان گناهکاریم

اما بدترین جنایت ما، رها کردن کودکان به حال خود

و غفلت از این فواره های زندگی است.

بسیاری از چیزهایی را که به آن نیازمندیم

می­توان منتظر گذاشت

اما کودک را نمی­توان.

همین حالا زمانی است که

استخوان­های او در حال شکل گرفتن،

 خون او در حال ساخته شدن

و حواس او در حال کامل شدن است.

به او نمی­توانیم بگوییم فردا

نام او امروز است.

برگرفته از کتاب نام من امروز است. ترجمه سعید پارسی نیا