میگن برای اینکه بتونی پیشرفت کنی باید به آینده فکر کنی و نگاهت به جلو باشه. اما من فکر میکنم تا ندونی چرا الان اینجایی نمیتونی آینده مشخصی داشته باشی که بهش فکر کنی...

یک قدم میری جلو، دو قدم میای عقب، سه قدم میری جلو، یک قدم میای عقب، شاید سر جمعش رو به جلو باشی، اما این حرکت پاندولی نامنظم، انرژی بره و فرسوده کننده. فهمیدن اینکه چرا الان اینجایی هم مراقبه ای میخواد که هر چه سن بالاتر میره، سخت تر میشه. نمیدونم واقعا آخرش میشه فهمید که اگه الان اینجاییم و یک جای دیگه نیستیم، آینده مون کجاست؟!