عصرایران ؛ جعفر محمدی - "ایران در سال 1404 باید قدرت اقتصادی اول منطقه باشد." ایران را سند چشم انداز ایران در 1404 می گوید که مهم ترین سند قانونی ایران بعد از قانون اساسی است.

تنها 11 سال تا 1404 باقی است و این در حالی است که:
- تورم برغم کنترل نسبی آن در یک و نیم سال گذشته ، همچنان بالاست،
- اقتصاد ملی یک رکود فراگیر را تجربه می کند،
- نرخ بیکاری دو رقمی است،
- هزاران پروژه نیمه کاره مانند وزنه هایی بر پای اقتصاد، آن را از حرکت باز می دارند،
- هزاران واحد صنعتی تعطیل هستند یا با ظرفیت حداقلی کار می کنند،
- موانع ایجاد کسب و کارهای جدید، هفت خان رستم را تداعی می کنند،
- خروج سرمایه ها از کشور، یک اپیدمی شده و در مقابل، جذب سرمایه های خارجی، به ندرت اتفاق می افتد،
- میزان مصرف انرژی در داخل رو به تزاید است و دور نیست روزی که میزان تولید نفت و گاز ایران با میزان مصرف آن یکسان و سپس ایران به وارد کننده نفت و گاز تبدیل شود،
- تحریم ها همچنان اقتصاد ایران را تحت فشار قرار داده اند،
- رقبای منطقه ای ایران نیز به سرعت در مسیر توسعه قرار دارند و از جمله قطر در میدان مشترک گازی پارس جنوبی چند برابر ایران بردداشت می کند و ... .


در چنین وضعیتی، که اصولاً باید یک نگرانی عمومی به ویژه در سطح نمایندگان مجلس و دولتمردان درباره روند کُند توسعه کشور شکل بگیرد -و البته با امید به آینده همراه باشد- شاهد آن هستیم که بحث های بیهوده شعاری و جناحی که با عرض معذرت بیشتر به حرف های "خاله زنکی" می مانند جای مباحث حیاتی کشور را گرفته اند. این مانند آن است که ملوانان یک کشتی که آسیب های متعددی بر بدنه اش وارد شده، به جای اصلاح آن برای جلوگیری از خطرات آتی، با یکدیگر سر این که اتاق شان چه رنگی باشد و چه کسی شب ها روی کدام تخت بخوابد، دعوای دائمی داشته باشند!

واقعیت این است که برای هر گونه رشد و توسعه ای، حتماً و الزاماً باید به منابع و توانمندی های داخلی تکیه کرد ولی این اصل اساسی، هرگز به معنای آن نیست که اقتصاد ایران می تواند در میان حصاری که آن را از دنیای خارج جدا می کند رشد جدی کند و ظرف 11 سال آینده به رتبه اول منطقه تبدیل شود.

بنابرایرن، تا وقتی تحریم های ظالمانه علیه ایران برقرار است، سخن گفتن از تحقق آرمان ایران 1404، خوش بینی صرف خواهد بود.
به عنوان مثال ، میدان پارس جنوبی که بین ایران و قطر مشترک است را در نظر بگیرید. قطری ها ، از رهگذر این میدان به ثروتی افسانه ای دست یافته اند به گونه ای که در سال های اخیر، بالاترین درآمد سرانه در جهان را به خود اختصاص داده اند ولی در این سوی خلیج فارس، بسیاری از پروژه ها متوقف اند یا به کندی پیش می روند، چرا که قطعات مربوط به آنها مشمول تحریم اند و در داخل هم امکان تولیدشان نیست.

بنابراین باید تحریم ها را دور زد. دور زدن تحریم ها هم از یک سو، ایجاد یک رانت گسترده در داخل می کند که تبعات آن، گسترش و نهادینه شدن فساد اقتصادی عمیق در کشور است و از سوی دیگر، هزینه تمام شده پروژه ها را 3 الی 4 برابر بیشتر از حالت متعارف می کند.

 این بدان معناست که اگر تحریم ها نبود، می شد به اندازه 3 الی 4 برابر همه فازهای پارس جنوبی، تأسیسات گازی و نفتی احداث کرد. این عدد را به کل پروژه های کشور که نیاز خارجی دارند تعمیم دهید تا ببینید که چه ضرر مالی نجومی و هنگفتی به کشور وارد می شود و چه سود عجیب و غریبی از کیسه ملت ایران، به جیب دلالان می رود!

افزایش قیمت تمام شده، تنها یکی از آسیب هاست. تحریم ها باعث می شوند پروژه ها به کندی پیش بروند و دیرتر به بهره برداری برسند. از این رو، میلیادرها دلار خسارت نیز ناشی از تأخیر بر اقتصاد کشور وارد می شود و فرصت های شغلی نیز دیر به دیر به وجود می آیند.

آسیب دیگر این تأخیرها نیز این است که پروژه های تکمیل شده با تکنولوژی چند سال پیش به بهره برداری می رسند. در واقع وقتی پروژه ای در 10 سال پیش طراحی می شود، بر اساس تکنولوژی های همان زمان شکل می گیرد و ادامه می یابد، ولی هنگامی که به جای 3 سال در 10 سال یا بیشتر به بهره برداری می رسد در مقایسه با پروژه های دیگر جهان که همزمان به بهره برداری رسیده اند، عقب مانده تر است. این فاجعه ای است که کمتر بدان توجه می شود زیرا بعد از اتمام پروژه های عقب افتاده، راندمان و بهره وری شان در قیاس با رقبا کمتر است و این، یعنی عقب ماندگی مخفی در طول دهها سالی که آن پروژه در حال بهره برداری است.

آنچه در سطور فوق گذشت، تنها شمه ای از اثرات تخریبی تحریم ها در بخش تولید بود که نظیر آن کمابیش در بخش های دیگر اقتصاد کشور از کشاورزی و سلامت گرفته تا و صادرات و واردات وجود دارد.

این ها ، مسائل کلان کشور هستند که جای دلواپسی واقعی دارند. بنابراین از همه کسانی که هنوز دل در گرو آینده کشورشان دارند و هنوز می خواهند ایران در سال 1404 قدرت اول اقتصادی منطقه باشد، انتظار می رود "خردمندانه و شرافتمندانه" تیم مذاکرات هسته ای را یاری کنند تا گام اول تنش زدایی از سیاست خارجی را در پرونده هسته ای با موفقیت بردارد و بعد از آن، قدم به قدم مسیر ارتقا جایگاه بین المللی ایران طی شود زیرا تبدیل ایران به قدرت اقتصادی برتر منطقه جز با اصلاح جایگاه جهانی آن میسر نیست.

هر ایرانی میهن دوستی، حتماً آرزو دارد که ایران در سال 1404 و حتی زودتر از آن، قدرت اول اقتصادی منطقه باشد ولی چه خوش گفته اند نیاکان ما که " با حلوا حلوا گفتن، دهان شیرین نمی شود"!
اینک نه وقت حلوا حلوا گفتن و نه فرصت دعواست؛ وقت به خود آمدن و جنبیدن است ، آن هم در منطقه ای که به جز چند کشور معدود، بقیه پای در مسیر توسعه گذاشته، رقابت بزرگی را آغاز کرده و بسیاری شان از ما پیشی هم گرفته اند.


بازدید از صفحه اول
sendارسال به دوستان
printنسخه چاپی
مطالب مرتبط :
 
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۸
در انتظار بررسی: ۲
انتشار یافته: ۲۳
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۰۶ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
1
39
سلام.
پس از مدتها یک مطلب به معنای واقعی کلمه به دل نشست.
عالی بود.
عالی
پاسخ ها
ناشناس
| IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF |
۱۰:۲۷ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
نتیجه اینهمه اعتماد سازی که هیچ، تعطیل کردن صنایع هسته‌ای تا امروز چه بوده؟!

کی میخواهید دست از ساده لوحی بردارید و چشمتان را بر روی حقیقت باز کنید؟
سامان
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۱۳ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
1
33
کو گوش شنوا!!
صادقانه می گم که من دوستی دارم که فقط و فقط از روی حس وطن پرستی و علاقه به کشورش بعد از اتمام تحصیلاتش در کشور آمریکا به اینجا برگشت تا شاید بتونه به نحوی مثبت و اثر بخش در توسعه کشورش ایران ظاهر بشه، ولی به قدری سنگ جلو پاش انداختن که با دلی رنجور ایران رو برای همیشه ترک کرد.
به خدا وقتی می رفت من افسوس می خوردم به اینکه چرا این سرمایه ها رو قدر نمی دونیم. چرا کاری می کنیم که نخبگان ما به راحتی می رن و دیگه کسی پشت سرش رو هم نگاه نمی کنه؟!
لطفا منتشر کنید!
افشین
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۱۴ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
2
35
ای کاش و ای کاش و ای کاش مسیری که در زمان دولت خاتمی برای توسعه ترسیم شد ، پی گرفته می شد و با هنر مهرورزی و عدالت دکتر همه چیز دان این همه عقب نمی رفتیم که امروز آرزو کنیم آنچه را که راحت میتوانستیم به آن برسیم
پاسخ ها
ناشناس
| IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF |
۱۰:۲۹ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
ای کاش
واعظی
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۱۷ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
0
8
عوضش اون مثلث نورانی در جنوب تنگه هرمز خیلی خوشگله
پاسخ ها
ناشناس
| IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF |
۱۰:۳۱ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
متاسفانه اینطوره
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۱۷ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
1
19
ممنون از این که در میان این همه هیاهوی بیهوده جناحی و سیاسی ، رسانه ای هستید که دغدغه آینده ایران رو دارید ولی ای کاش مسوولان دولت و مجلس هم مانند شما اینگونه می اندیشیدند، افسوس...
پاسخ ها
ناشناس
| IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF |
۱۰:۳۱ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
اگر بگذارند
آشنا
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۱۹ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
0
5
تا زمانی که ما دنیا را دشمن خود بدانیم و درهای کشور رو بسته نگهداریم روز به روز وضع بدتر از این هم خواهد شد راه حل فقط یک چیز است جهانی شدن و به دنیا پیوستن
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۲۱ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
0
5
دوستان دلواپس خدا نکرده دلواپس این موارد نباشید ها . پوستتون خراب می شه
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۲۲ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
0
6
عزیز من مجلس که این همه به فکر مسایل مهم هست... باز هم شما این چیزهای پیش پا افتاده رو مطرح می کنید؟؟؟ پس کی به ساپورت خانمها، مدل ریش وزیر امور خارجه، لجبازی با دولت، و هزار امر مهم دیگه رسیدگی کنه؟؟؟؟!!
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۲۴ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
0
2
خیلی خوب بود ولی شما بعنوان رسانه پیشنهاد ارایه نکردید .
فقط بجنبید که شعار است الان بعنوان یک رسانه موظفید راهکار های مناسب براساس انطباق با شرایط موجود در کشور ها و تصحیح رفتار های اقتصادی براساس چشم انداز کشور را ارایه دهید
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۲۵ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
9
0
جناب آقای جعفر محمدی بهتر است شما در چیزی که تخصص ندارید نظر ندهید...

گو اینکه ممکن است به دلیل تحریمها و یا سوء مدیریتها گاهی اتفاقاتی از این دست به دلیل خریدهای قبلی بیفتد...

اما حداقل مدیریت مهندسی این است که مطابق روز برنامه ریزی و رفتار نماید که اتفاقا مینماید...

شما تا کنون از چند پروژه مهندسی و عمرانی بازدید فنی داشته و یا مشاوره رفته اید؟!!!

در اکثریت پروژه‌ها علی رغم تأخیراتی که به دلایل پیش گفته اتفاق می‌افتد.. حفظ تکنولوژی روز در اولویت است..

بیچاره خواننده بی خبر از همه جا... یک اظهار نظر غیر کارشناسی شما را چطور خردمندانه و دلسوزانه می‌پندارد...
پاسخ ها
امیر
| IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF |
۱۰:۳۶ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
آقا یا خانم ناشناس!
شما خودتان در اموری که تخصص ندارید اظهار فضل نکنید.
به عنوان یک مهندس که در پروژه های نفتی کار می کنم به اطلاع تان برسانم که مطلب آقای محمدی کاملا صحیح و منطبق بر واقعیت های جاری در پروژه های نفتی است چرا که اگر بعد از آغاز یک پروژه ، بخواهی تکنولوژی آن را تغییر دهی، مستلزم دور ریز بخشهای مهمی از کارهای انجام شده قبلی است که عمدتاً و با توجه به تحریم ها ، عملی نیست. در ضمن شمایی که ادعاتون میشه بفرمایید نیروگاه اتمی بوشهر که روس ها از 20 سال قبل دارند می سازند، آیا منطبق بر تکنولوژی روز است و مثلاً با نیروگاه های اتمی ژاپن یا آمریکا که بروز هستند، یکی است؟ یا اگر پالایشگاه های ما بروز بودند، بنزین های با کیفیت نازل کنونی تولید می شدند؟
ناشناس
| IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF |
۱۰:۴۱ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
دوست عزیز میشه شما که تخصص دارید - مثل دوست دکترمون - نظر تخصصی بدید لطفاً !!!!
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۲۹ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
0
5
واقعا مقاله درست و بجایی بود. کسانی که بهر دلیل (سودجویی یا ناآگاهی) موجب تداوم این وضعیت شوند و به فکر اصلاح مسیر وساختن ایران نباشند کاری نکرده اند جز خیانت محض و پر هزینه در حق مردم و آیندگان
صفا از اراک
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۳۳ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
2
0
چکاری از دست مردم جامعه برمیاد؟؟؟
مردم که کاری نمیتونن بکنن...
پاسخ ها
ناشناس
| IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF |
۱۰:۳۹ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
مگه مجلسی ها و دولتی ها از مریخ اومدن. اونا هم از همین مردم هستن. فرافکنی نکنیم
در ضمن اگه هر کدوم از ما مردم در محل کار خودمون درست کار کنیم ، اوضاع بهتر میشه ولی همیشه منتظر این و اونیم
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۳۵ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
0
2
جناب محمدی خوشحالم افرادفهیم ,مطلع ودلسوزی مثل جنابعالی رادراین کشور داریم به نکات خوبی اشاره فرمودید متاسفانه سیاست بازی های گرو های کوچک مانع ازاجرای کارها میشوند وبودجه عمرانی رادرجهات دیگرسوق میدهند که نتیجه اش این تأخیرات و.... میشود.
حکیم
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۳۷ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
0
0
در دنیای پر رقابت کنونی اگر همه امکانات را داشته باشید و شرایط بازی و رقابت صنعتی فراهم باشد باز هم مانند یونان و بخشی از اروپا بازنده هستید در مقابل چین و تایوان که بخش بزرگی از نیروی کار در محل کار خود میخوابند و سخت کوشند
حال چه برسد که با فراهم آوردی شرایطی مانند تحریم و سو مدیریت گل به خودی هم بزنیم.
حسین شجاعی
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۳۷ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
0
0
آفرین واقعا این دیدگاه کاملا مهندسی است ایکاش مسئولان واقعا مهندسی فکر میکردند....
علی
۱۰:۳۸ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
ماشالله نماینده های این دوره که بعضا با کارت هدیه 5 ملیونی احمدی نژاد راضی میشن ،خیلی امیدوار نباشین