برای فردا

وبلاگ برای فردا گزارشی است به نسل آینده ایران زمین. سندی است از تلاشهای نسل امروز برای ساختن فردایی بهتر

دهم اسفند

امروز پسر کوچولوی زیبای ما هشت ماهه شد. هشت ماهی که خیلی طولانی گذشت. انگار دوباره به دوران بچگی برگشته بودیم و روزها طولانی شده بود.  پسرمون الان دو تا دندون کوچولو داره، به سرعت برق قل می­خوره و می­ره این ور اون ور.  داره سعی می­کنه بلند بشه برای چهار دست و پا رفتن و همچنان جذاب و شیرینه و خودشو تو دل همه جا می­کنه.  دیروز همراه با دایی­اش رفتیم مرکز بهداشت.  10.600 وزن، 73 سانتی­متر قد و 47 سانتی­متر دور سر رو براش اندازه­گیری کردند.  پسر حوب ما بچه درشتیه و تقریبا ًروی منحنی صدک 95 از نظر وزن و بالای 75 از نظر قد حرکت می­کنه.  تو مرکز بهداشت از رشدش خیلی راضی بودند. خدا رو شکر

می­خوایم براش یک صندلی ماشین بگیریم که من بتونم رانندگی کنم.  این بار برای اولین بار بعد از هشت ماه تو کریرش بستمش و اومدیم تهران.  تو راه خواب بود اما احتیاج به صندلی داره.  خودش میتونه بشینه و از ایستادن لذت میبره.  الان خوابه.  ناخنهاش رو با ترس و لرز گرفتم و راحت خوابیده.

دوستش دارم.  تحول بزرگی تو زندگیم ایجاد کرده، هرچند در هشت ماه گذشته کلاً در اختیارش بودم و از خیلی کارهام عقب افتادم، اما راضی­ام می­دونم که الان به من احتیاج داره و از این بابت با جون و دل براش مایه می­گذارم.

خدا حفظش کنه.

 

  
نویسنده : برای فردا ; ساعت ۸:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱٢/۱٠
comment نظرات ()