غم احساسات را تلطیف می کند، و شادی، دلهای مجروح را التیام می بخشد.  اگر بنیاد غم و حرمان بر
می افتاد، روح آدمی شبیه لوحی سپید می شد که بر آن چیزی جز نشانه های خود پرستی و آزمندی ثبت نبود.          (
جبران خلیل جبران)