حکایت ما و ویکی لیکس حکایت غریبی است. از یکسو اسناد مربوط به مشکلات و شکست های آمریکا و همپیمانانش را با آب و تاب نقل می کنیم و بارها در رسانه ها فریاد بر می آوریم که بله؛ آمریکایی که ادعای ابرقدرتی دارد چنین است و چنان است. گاه به انتشار اخبار و اسنادی درباره ایران آه و فغان به راه می اندازیم و صدها تحلیل و گفت و گو در رسانه هایمان منتشر می شود که بر پروژه بزرگ غربی ها برای بدنام کردن ایران و ایرانی نکته ها دارد.
بدون تعارف بگوئیم؛ تکلیف دستگاه دیپلماسی ما با ویکی لیکس چندان مشخص نیست. جز مضحکه شدن چیزی عایدمان نمی شود آنگاه که اشتباهات آمریکایی ها را با استناد به ویکی لیکس برجسته می کنیم و نوبت به ایران که می شود سر در برف فرو می بریم و آنچه می کنیم که شرحش رفت.
نادیده گرفتن آنچه ویکی لیکس هم درد بزرگ و ادامه همان افراط و تفریطی است که دستگاه دیپلماسی ما به آن دچار است. گاه آنچنان تند می رویم که چپ می کنیم و گاه آنچنان آرام و بی تحرکیم که از قافله عقب می افتیم.
عربستان، قطر، بحرین و دهها کشور دیگر عرب منطقه بر اساس مستندات ویکی لیکس در سخنان رسمی رهبرانشان خواهشی التماس گونه از آمریکا داشته اند تا به ایران حمله کنند. نادیده گرفتن این ماجرا چشم بستن بر تهدیدی است که ایران را تهدید می کند. رسانه های غربی همین امروز نوشتند که سعودی ها آمادگی دارند اگر روزی اسرائیل سودای حمله به ایران را داشته باشد علاوه بر آسمانش، جنگنده های خود را نیز رنگ پرچم اسرائیل بزند تا در اختیار خلبانان اسرائیل قرار گیرد. گمان نمی کنم دیگر رهبران عرب هم اینگونه نباشند. عجیب آنکه اسناد ویکی لیکس را سعودی ها با سکوت از کنارش گذشتند و آنقدر که ما بر خوب بودن روابط تهران و ریاض اصرار داریم، آنها ندارند. تلخ است اما واقعیت این است که کشورهای عرب خلیج فارس در دشمنی با ایران شمشیر را از رو بسته اند. در پروژه رسانه ای شاهد حمله هرروزه یکی از رهبران عرب به تهران هستیم.
تردیدی نیست که اسناد ویکی لیکس نه از سر اتفاق بلکه کاملا برنامه ریزی شده و قطره ای منتشر می شود. اما در میان اسناد هدف دار خود( که بر خلاف تصور ما از شمارگان دو دست هم ممکن است کمتر باشد) دهها سند دیگر را هم منتشر می کند. ویکی لیکس امروز خود یک رسانه است. رسانه ای برای پیمودن پروژه ای نامشهود. هدف و انگیزه های بزرگی هم در پس انتشار این اسناد است اما نباید به این بهانه چشم بر برخی واقعیت ها بست. این همان راه درست است.
ایران دیپلماتیک (+)