یک بغل کتاب و سی دی دارم یادگار 15-16 سال پیش که می رفتم کلاس کامپیوتر. وای!! تمام تابستون می کوبیدم میرفتم انقلاب کلاس کامپیوتر. MSDOS 6.2 و GW Basic ! در نوع خودش اون موقع آخرش بود! یادمه میگفتند قراره یک برنامه بیاد به اسم Windows که همه برنامه های دیگه رو کنار میگذاره.  نمیتونم بگم دلم میسوزه از وقت و انرژی که گذاشتم.  دونستن کامپیوتر به خصوص Dos هنوز هم باعث میشه یک سر و گردن بالاتر از همکارهام باشم. تو اداره یا بین دوستام هر وقت کسی به مشکل کامپیوتری سخت افزار یا نرم افزار برخورد میکنه یکی از گزینه هایی که بهش مراجعه میکنند منم و البته خودم هم خیلی راحتم.  مشکل اینجا است که در هر زمینه ای شرکت کردم جز سه نفر اول کلاس بودم و البته این اول بودن در زمینه های مختلف مستلزم کار و وقت گذاشتن بوده، تو کلاسهای کامپیوتری مجاز بودم هر کلاس دیگه ای رو بدون شهریه ثبت نام کنم اما نرفتم، در کلاسهای زبان همیشه نفر اول یا دوم بودم. در کلاس ویراستاری آخر دوره که شده بود با اینکه من زمینه تحصیلیم ادبیات نبود اما به راحتی میتونستم نظرات درست و جالب بدم. و جالب بود که مطالعه من از کتابهای خارجی مثل رمانهای مختلف یا کتابهای جلال آل احمد و شریعتی و ... اگه نگم بیشتر از بقیه بود، کمتر هم نبود.