چه خوبه آدم بتونه در زندگیش یک یادگار برای نسلهای آینده بذاره.

بعضی ها کلی کار میکنند اما هیچ کدوم شاخص نیستند. بعضی ها یک کار رو می کنند و اون یک کار رو به خوبی به ثمر می رسونند. تو موفق شدن تمرکز داشتن روی یک موضوع خیلی اهمیت داره.

مثلاً همین پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی در کرج که البته قراره پژوهشگاه بشه بزرگترین یادگاره دکتر قره یاضیه.

هنوز هم بعد این مدت هر جا که برید شاید اسم پژوهشکده رو نشناسند، اما میگن همونجایی که دکتر قره یاضی هستند؟

خیلی خوبه آدم بانی چنین اموری باشه...