امروز بعد از مدتها فراز و نشیب مؤسسمون صاحب اینترنت پرسرعت شد! خدا به خیر بگذرونه! قبلاً که اینترنتمون ذغالی بود، معتادش شده بودیم.  اگه یک روز قطع بود کلی بال بال می­زدیم. (واقعاً وقتی اینترنت هست دیگه کسی حال رفتن کتابخونه این دانشگاه، اون دانشگاه و زنگ زدن این ور اونورو داره؟) نمی­ونم حالا که این اینترنت جدیدمون وصل شده و خداییش سرعت دانلود کردنش خیره کننده است، سرنوشتمون چی میشه؟ امیدوارم این سیستم جدید پایدار بمونه و مرتب قطع و وصل نشه. تحمل قطع شدنش خیلی سخته!  مثل این میمونه که یک معتاد به تریاک رو به هروئین اعتیاد بدن، بعد یک دفعه اونم قطع کنند! (به این میگن یک مثال اجتماعی )