اونقدر سرگرم گذشته نشیم، که حال یادمون بره.

اونقدر اسیر خاطرات درگذشتگان نشیم، که زنده های اطرافمون رو از یاد ببریم.

اونقدر سرگرم دوستهامون نشیم، که خانوادمون یادمون بره.

اونقدر سرگرم کارمون نشیم، که عزیزترین افراد زندگیمون یادمون بره.

اونقدر دنیامون رو کوچیک نکنیم که مجبور بشیم یک سری از عزیزانمون رو ازش خارج کنیم.

باور کنیم اینها که میگن فقط مال دیگران نیست، شعار نیست...

باور کنیم یک لحظه غفلت، میتونه یک عمر پشیمونی بیاره...