من به این نتیجه رسیدم وقتی تو سیستم دولتی یکی خیلی دنبال اجرای شو و بزرگنمایی کارهاییه که انجام داده و مرتب جلسه سخنرانی برای خودش میگذاره و نمایشگاه برگزار میکنه، یک جای کارش می لنگه یا اینکه دنبال یک پست بالاتر در آینده نزدیکه.

امسال برای برگزاری هفته جهاد کشاورزی خیلی تدارک دیدند. از خرج و مخارج مادیش خیلی نمی دونم. لااقل از جنبه پرسنلی و هماهنگی هاش و رفت و آمد و ... که خیلی تدارکات داشت.  یک چیزی تو مایه جشنهای ٢۵٠٠ ساله شده بود!!!

قرار بود به دلیل کثرت مدعوین و لزوم اجرای نمایشهای بزرگ! مراسم در مصلی برگزار بشه.  کلی کشاورز نمونه و نمایندگان چند هزار تعاونی روستایی سراسر کشور رو دعوت کردند که به تهران بیان.  مشاور بانوان وزیر که یک خانم دکتر خیلی جالب و پرتلاشی هستند، امسال از یک ماه پیش دارند تدارک می بینند که مراسم جداگانه ای با حضور رئیس جمهور برگزار کنند و از زحمات بانوان شاغل در وزارتخونه تقدیر کنند و محقق و ... برتر انتخاب کنند و کلی همه رو گذاشتند سرکار که CV بدین و گزارش پژوهشی های نهاییتون رو بدین و یافته تحقیقاتی اعلام کنین. بگذریم که به خاطر آشنا نبودن مسئولین وزارتخونه با سیستمهای سازمان تحقیقات چه قدر دوباره کاری و کار موازی انجام شد و چه قدر وقت همه تلف شد.

به مؤسسات تحقیقاتی و اجرایی زیر مجموعه وزارتخونه غرفه دادند که دستاوردهاشون رو معرفی کنند و چون رئیس جمهور قرار بوده بیان ، گفته بودند که باید رئیس مؤسسات تو غرفه بایستند و .... البته ناگفته پیدا است که چه رقابتی بین مؤسسات برای خرج کردن و تدارک دیدن لوازم نمایشگاه درگرفته و هر رئیس موسسه ای تمام امکانات موسسه شون رو بسیج کرده که یک نمایشگاه خوب داشته باشه.  نمی تونم حساب کنم ولی حداقل دو هفته است که کل بخش خدمات و خدمات فنی ما بسیج عمومی هستند. از همه بخشها خواستند که نمونه محصولات تولید کنند. برای بخشهایی که ماکت یا نمونه های فاسد نشدنی دارند کار راحت تر بود اما برای صنایع غذایی که باید نمونه ها رو تهیه کنند، دو هفته است که همه مون سرکاریم که نون بپزیم و بسته بندی کنیم و اتیکت بزنیم و میوه خشک کنیم و چیپس میوه درست کنیم و طرح های شاخص تو فرمتهای مشخص دوباره خلاصه طرح و ... بنویسند. و همه اینها منتقل بشه به تهران و چیده بشه و استرسهاش برای اونهایی که تا ساعت 8 و 9 شب در رفت و آمد بودند و ... هزینه سرکار بودن این همه رئیس موسسه و معاونینشون و پرسنل با تحصیلات عالیه و ... و البته نیروهای پشتیبانی و خدماتی و ... چند نفر ساعت میشه؟!

آخرش میدونین چی شد؟

آقای رئیس جمهور نیومدند!!!

این همه آدم که از سراسر کشور اومده بودند همه علاف شدند. روابط عمومی وزارتخونه اعلام کرده بیزحمت همه کشاورزها و مروجان نمونه و نمایندگان اون چندهزار تعاونی و ... برگردند شهر و روستاشون و یکشنبه هفته بعد 96 تاشون بیان نهاد ریاست جمهوری ملاقات کنند. 

می دونین یعنی چی؟!

البته اصلا نگران نباشین.  در پاسخ به این اعتراض که کلی هزینه رفت و آمد و اسکان و ... شده، وزارتخونه اعلام کرده "کلیه هزینه ها بر عهده این وزارتخانه می باشد!!" . لابد از جیب مبارکشون قراره بدن.  احیاناٌ خدای نکرده بودجه دولتی و بیت المال و از این سوسول بازی ها که نیست.

واقعا در شرایط خشکسالی وحشتناک امسال بهتر نیست این خرجها صرف موارد ضروری تر بشه؟

درسته چند ین میلیارد تومن از حساب ذخیره ارزی برای مقابله با خشکسالی دادند به وزارتخونه ولثی دلیل نمیشه که حیف و میلش کنیم...

راستی یک چیز دیگه. این مسئولین دفتر ریاست جمهوری وظیفشون چیه؟ یکی نیست ازشون بپرسه چرا این برنامه با این همه تدارکات و مخلفات لغو شد؟  این لغو شدنها و جابه جاییها مردم رو بدبین میکنه و ضرر خیلی زیادی داره.  همه میگن یعنی بقیه برنامه های ریاست جمهوری هم همین قدر بلبشوه؟ دفعه قبل که رئیس جمهور می خواستند بیان بازدید مجتمع تحقیقاتی ما هم چندین بار هی بازدید لغو شد و به یک روز دیگه مؤکول شد.  آخر سر هم اومدند و یک ساعت بودند و بازدید کردند و سخنرانی کردند و به علت فشردگی برنامه ها عذر خواهی کردند و رفتند.  اون دفعه خوب فکر کردیم به دلایل امنیتی نمی خوان تا لحظه آخر زمان دقیق بازدید معلوم باشه.  ولی این بار چی؟! کاش می اومدند. حتی برای یک ساعت.

البته نمی دونم شاید هم یک مصلحتی در کار بوده مثلاً:

- به رئیس جمهور گفتند که چه قدر خرج برگزاری این مراسم شده، رئیس جمهور هم نیومدند که مشروعیت به این حیف و میلها ندهند. (البته در این حالت هم نیومدن که فایده نداشته، وقتی فایده داره که با عاملینش برخورد بشه.)

- شاید هم به خاطر مسائل امنیتی بوده.

نمی دونم خدا عالمه.  هر چی هست خوب نیست!!!  به خدا حیفه بودجه دولتی این طوری خرج بشه و اون وقت یکسری مردم ته خط فقر باشند. خیلی سخته آبرومند باشی و محتاج نون شب.  فعلاً که اگه خدای نکرده کسی مریض بشه و پاش به بیمارستان برسه، خانواده اش رسماً از سطح متوسط به زیر خط فقر میرند.